اراجیف مزمن

کوری

2012-01-15T19:19:00.003+03:30

دارم از عینکی شدن فرار می کنم ، یعنی با آگاهی کامل ، یعنی مازوخیسم ، یعنی کوری و دیگر هیچ !

کوری

2012-01-15T19:19:00.001+03:30

دارم از عینکی شدن فرار می کنم ، یعنی با آگاهی کامل ، یعنی مازوخیسم ، یعنی کوری و دیگر هیچ !

کوری

2012-01-15T19:18:00.003+03:30

دارم از عینکی شدن فرار می کنم ، یعنی با آگاهی کامل ، یعنی مازوخیسم ، یعنی کوری و دیگر هیچ !

12

2012-01-06T21:12:00.003+03:30

بیا و زن باش

بال گشاده

پرواز کرده

رفته ، به دوردستها رفته

بیا و پرنده باش

آدمای خوب ، هر کاری کنن آخرش مجبورن خوب باشن!

2012-01-04T23:17:00.001+03:30

امروز روز عجیبی بود ، از خود صبح توی دلم لرزش داشتم ، با دو تا شوک کاری و دو تا شوک خاله زنک بازی شروع شده بود آخه .نه اینکه که من محکومم به گوش دادن و گوش دادن و گوش دادن ، گوشام خسته و بی چاره ان ، طاقت بعضی بچه بازی ها رو تو این وضعیت افتضاح ندارم .

یکی از دوستا زنگ زد و به شوخی گفت کار شما که دیگه خوابید و داغون شد بیا حق التحریری کار کن ماهی فیلان تومن بگیر تازه کلی هم می خندی ، دردم اومد از اینکه جدی جدی داره کارمون داغون میشه ، داریم شبیه دهه پنجاه میشیم ، وضعیت خوبی نیست ، یکسره دارم خواب می بینم که قحطی اومده ، برق ها رو قطع کردن ! تو خوابم بیچاره ام یعنی !

وسط این بل بشوی ذهنی و وراجی دیگران و نیومدن ویزای آدم مهما و هتل جا ندادن اون یکی آدم مهما ، یکی وارد دفتر شد و گفت :خانم فلانی ؟ گفتم: بله ، گفت: از طرف آقای فلانی اومدم ! با تعجب نگاش کردم ، دوباره گفت : فلانی از شرکت فلان ! چشمام باز شد ، یه پاکت در آورد و گفت :یه بدهی داشتن به شما گویا مال دو سه سال پیشِ ، دادن به من براتون بیارم ! هیچی نگفتم ، دستمو دراز کردم و پاکت رو گرفتم و فقط خیره نگاش کردم ، آقاهه خدافظی کرد و رفت ، دیگه هر کی باهام حرف زد حواسم نبود ، دیگه یادم رفت چی شده و چی نشده ، فقط یاد فلانی افتادم که یه زمانی دوستای خوبی بودیم و تو همین وبلاگ در مورد آخرین ماجرای های زندگیش نوشتم که باعث شده بود دیگه نتونه حتی باهام تلفنی حرف بزنه ، یعنی روش رو نداشت دیگه ، یاد دوست دهه پنجاهیم افتادم که خیلی خوب بود و خودشو داغون کرد ، وحشتناک ترین کاری که می تونه یه آدم خوب تو زندگیش انجام بده رو انجام داده بود همون سه سال پیش و برای اینکه چشم تو چشم ما نشه فرار کرد ، نه اینکه اون کار بد ربطی به من داشته باشه ، فقط به خاطر اینکه فهمید من فهمیدم یه کاری کرده که نباس می کرده ناپدید شد ، فقط همین ! و من به مرور زمان به کل فراموشش کرده بودم ، حالا بعد از سه سال بدهی که به من داشت رو آورد داد تا دوباره فک کنم آدما دوباره بر میگردن به اصل خویش ، با خودم گفتم باید بهش زنگ بزنم . دستام یخ یخ بود ، نبضم رو دادم نادی گرفت گفت : وااای تَب داری که ، اما من یخ بودم ، قاطی بودم ، هنوزم قاطی ام ، گیجم ! آخه امروز روز عجیبی بود .

فیلم های قاب دار من

2012-01-02T23:31:00.001+03:30

من آدم عشق فیلمی بودم خو ، نه اینکه فقط فیلم ببینم ها ، با خود دی وی دیشون عشق بازی می کردم یه جورایی ، هر چند وقت یه بار ، ماهی یه بار مثلن ! میشستم پخششون می کردم دور و برم ، خیلی بیشتر از هزار تا فیلم و سریال ، بعد با یکی یکی شون حرف می زدم و موضوعشون رو باسه خودم تعریف می کردم و از اینکه همشون یادمه حال می کردم ! اما حالا نمیشه ، چند ماهی هس آقای همسر همشون رو انداخته تو کارتن و یکی یکی کارتن ها رو چسپ پهن زده و دورش رو از این بندای دور جعبه شیرینی زده ،همه رو گذاشته رو بالکن، نه اینکه می خواستیم از اینجا اسباب بکشیم ، اولین قربانیان رفتن تو کارتن فیلمام بودن، بعدشم که موندگار شدیم به هوای تعمیرات خونه اجازه ندارم درشون بیارم ! حالا این وسط خبر نداره من بهشون معتادم ، چند شبی هس که میرم از پشت در بالکن نگاشون می کنم ولی دستم نمیره برای برداشتنشون ، دارم دیوونه میشم ، جعبه ها پر شده از خاک .

دلم براتون تنگ شده ، خیلی ، مخصوصون برای قسمت های اول فرندز ، جای فیلم وَر رفتنم درد می کنه ! کمک !

11

2011-12-27T09:37:00.003+03:30

بیا و زن باش

چشم ها را بسته

عشق را تغییر داده

زندگی را زیبا کرده

بیا و آهو باش

صد سال پیش از تنهایی ما

2011-12-20T23:28:00.000+03:30

ببین بشریت چه زندگی کفشی داره وقتیکه کارگردان نمایش مورد علاقه ی این روزاش همونی باشه که یه روز وقتی کله شو کرده بود تو گیشه تئاتر شهر و بلیط می خواست بخره برگشت چَپ چَپ نگاش کرد و گفت : روسریتو سرت کن خانم !!!

---

فردا شب یلداست پس سالگرد وبلاگ ننوشتن بشریت گرامی باد !

چله نشین تووو شدن

2010-12-21T11:02:00.000+03:30

اینجا که کسی به کسی نیست ، بیا جوجه هایمان را به جای شمردن ، بکُشیم ، گوشتش را بدهیم بچه های بی سرپرست ، و خودمان هم نگاهشان کنیم و فکر کنیم اگر همه ، روز آخر پاییز همین کار را می کردند ، دنیا چه شکلی میشد !؟ دینگ دینگ ! شب یلدا تمام بچه های بی سرپرست و تنها مبارک .

شیر زن

2010-11-26T21:52:00.001+03:30

من همیشه با خودم گفتم
که نمی بخشم
آن زنی را که شاعر بود
و عرب
و من را روی پاهای لاغرش می نشاند
و موهای لختم را شانه می زد
و لذت می برد

خوابم که میگرفت
بلند بلند شعر هایش را آواز می کرد
و من گوش می کردم
و دیگر نمی خوابیدم
چشمهای درشت گاوی ام
از درد شعرهایش گشادتر می شد

من همیشه با خودم فکر می کردم
چگونه زنیست که
روزی سه نوبت
کتک می خورد
حلقه به گوش می شود
بوی پیاز می دهد
ناله می کند
ولی دستانش قشنگ است
و وقت دارد من را روی پاهایش بنشاند
موهایم را ناز کند
و این ها را برایم آواز کند
و هی بگوید تو که بزرگ بشوی
شیر زنی می شوی بی همتا
به چشمانم نگاه می کرد

من با خودم گفتم
هرگز نمی بخشم آن زن را
که نگفت آن ها همه اش شعر است
و می گذاشت با درد نابرابری بخوابم
و من را چنین جنگجو ، افسار گسیخته
و سنگدل بار آورد
که غیر از پوزخند
لبانم هیچ حرکتی بلد نباشند

کسی چه می داند
شاید من هم می توانستم زنی باشم
با دلی مهربان
و بی خیال
و چشمانی بارانی
و قلبی آهسته
و دوستانی حراف
و چادر گلی بر سر

نمی بخشم آن زن شاعررا که عرب بود
و یاد داد باید برابری ام را داد بزنم
حتی اگر مثل او عرب بودم
با تاریخچه ای تاریک ، آزار دهنده و بدور از انسانیت

من
نمی بخشم آن زن را
که من را شیر کرد
درنده .

آدم شناسی

2010-11-22T14:20:00.000+03:30

بعضی آدم ها هستند که به هم میان ، یعنی وقتی با هم میبینیشون سِت همدیگه اند !

بعضی ها هم هستند که به هم میرن ، یعنی کپی همدیگه اند !

بعضی ها هم وقتی با هم میبینیشون رسمن صورتتو جمع می کنی و میگی چه داغون !

نفرت خَر است

2010-11-20T11:08:00.000+03:30

دو ساعت گریه می کنم
بعد از حرف های بی رحمانه ات
بعد از خنجر های از جلو زده ات
بعد از بیان حرف های بی منطق ات
دو ساعت گریه می کنم
قلبم درد دارد
زل میزنی در چشمان ما
می گویی چرا انتقاد پنهان داریم ؟
ندیدی کتک خوردن ها را ؟
شکنجه شدن ها را ؟
مردن هایمان را !؟
انتقاد پنهان !!!؟
وای خدای من
چقدر ساده ایم ما
چقدر پاکیم ما
حتی با حرف هم زخم می خوریم
درد می گیریم
گریه می کنیم
چقدر بدبختیم ما
که حرف ها را بال و پر دار می بینیم
نمی گذریم
بی خیال نمی شویم
وای خدای من
نفرت چقدر بزرگ است

روزی حق همه زن ها را خواهم گرفت

2010-10-27T12:00:00.001+03:30

من هم می توانستم
مثل تمام زنان
برای همگان
رو بازی کنم

مثل کف دست :
اشک های شبانه ی مادرم
عشق های یکطرفه مریم
و خودکشی ناموفق طوبا

من هم می توانستم
بوی قرمه سبزی خاله جان را بدهم
هر روز خودم را سرخاب سفیداب کنم
و لا کهای قرمز جگری بزنم

می توانستم محروم باشم
از تمام حرف های سیاسی جهان
اعتراض های کارگری
و کتاب های فلسفی نیچه

اما من
فریاد می زنم
اعتراض می کنم
بغض می کنم ، اما گریه نمی کنم
و حرفهایم را آوار می کنم بر سر ظالمان
و برابری را طلب می کنم
آرادی را می خواهم

با اینکه
ناسزا می شنوم
کتک می خورم
زندان می روم
شکنجه می شوم

موفق خواهم شد
من
روزی
حق خودم
و تمام زنان جهان را هم خواهم گرفت

من یک انسان ام

حرف های بال دار

2010-10-21T11:09:00.000+03:30

حرف ها برای ما بال دارند
پرواز می کنند
می نشینند روی قلب های کوچکمان
و ما گریه می کنیم
و خیلی کم می خندیم
به همین سادگی

بچه خَر است

2010-10-14T23:48:00.000+03:30

این بچه دوس نداشتن من به خدا حکایت نداره ، من از ازل بچه دوس نداشتم ، همین جا هم اعلام می کنم که کودکی خوبی داشتم ، نه بهم تجاوز شده ! نه بابام کتکم می زده ! نه مامانم تو حموم زندانیم می کرده ! نه داداشم معتاد بوده ! نه تبعیض جنسیتی داشتیم تو خونمون ! نه فقیر بودیم ! نه زشت و ایکبیری بودم ! و هزاران نه دیگه ... کلی هم حال کردم در کودکی ، همیشه شاگرد اول بودم ،تیزهوش بودم کلی (: ، همیشه تو چشم بودم ، کلی همه جا تحویلم میگرفتن و خلاصه صفایی کردم در طفولیت ... ولی دوس ندارم ! از ونگ ونگ بچه متنفرم ، از اون نه ماه بارداری بی زارم ، از اون هیکل زشت و بی ریخت قلمبه بدم میاد ، از اینکه هی حس کنی یکی بهت لگد میزنه چندشم میشه ، اینقدرم تو گوشم خوندن که وای نگوو ! ناشکری نکن ! خدا بدش میاد ! برو بابا دلتون خوشه ، خدا یک مشت آدمیزاد اوشگول ریخته تو این دنیا که دارن همدیگه رو می خورن و تیکه پاره می کنن بدش نیومده ! از تنفر من از بچه بدش میاد اونوقت !؟

در هر حال بچه خَــــــری بیش نیست .

فُ ُ ُ ش بلد نیستم

2010-10-12T22:44:00.000+03:30

الان ساعت چنده ؟ حدود یازده شب مثلن ، من تک و تنها تو خونه ولو شدم ، نه حال دارم چیزی بخورم ، نه برم دوش بگیرم ، نه مشخای لامصبم رو بنویسم ، نه حتی بخوابم ، یهووو هوس کردم بیام یکم ف ُ ش بنویسم خودمو راحت کنم ، بلکه از این انرژی منفی هام خالی بشم و خوشال شم !

حالا خانومی که شما باشین ( بیا و زن باش ! کلن ، همه ) مگه من بیشتر از چند تا ف ُ ش پیزوری چیز دیگه ای هم بلدم که بنویسم ، حالم از خودم بد شده الان اونوقت ، هر چی فشار آوردم به خودم دو تا نون آبدارش رو بگم ، نیومد به زبونم ، بزرگترین ف ُ ش عمرم همین خَـــــر خودمونه که تازه اونم برای عشقولانه هام به کار می برم ، یعنی خَر رو هم عاشقم با اینکه مثلن قرار بوده فُ ش باشه واسم ...

حالا می گم مامانم خوب ! بابام خوب ! دو کلوم حرف خطرناک به من یاد می دادین به خدا بد نمیشد ، الان نون تو ف ُ ش دادنه به خدا ! منم سر شبی زابراه نمی شدم دوره بیفتم سرچ کنم تو گوگل ! ف ُ ش های بد بد یاد بگیرم ...

اینم شده آخر و عاقبت ما !

خداااا

2010-10-05T15:59:00.000+03:30

خدایا ما را بخور ، فقط زودتر لطفن.

10

2010-09-28T18:40:00.002+03:30

بیا و زن باش

بازتاب آئینه های شفاف

یاغوتی اصل به گردن زمان

بیا و راستی باش

9

2010-09-27T11:32:00.000+03:30

بیا و زن باش
قبل از طوفان ، آرامش
سپر باش به هنگام یورش
فریادی باش گوش خراش
بیا و زبان حق باش

- اختصاصی برای خانم فاطمه چهل امیرانی ( همسر شهید باکری )

وصیت

2010-09-26T14:05:00.000+03:30

گفته باشم ، من که مُردم حوصله رفتن زیر قبر ندارم ، جسدم رو بسوزونید ، خاکسترش رو هم بریزید تو دریا خزر ! دینگ دینگ ! وصیت

8

2010-09-25T11:50:00.000+03:30

بیا و زن باش

بیا و آرام بگیر

سرشار باش از عشق های بی صدا

بیا و سکوت باش

پاچه می گیریییم

2010-09-21T14:23:00.001+04:30

من از اون مدل آدم هایی هستم که وقتی صبح از خواب بلند می شم می دونم اون روز چه مرگمه : مثلن بامزه ام ، غمگینم ، عصبانی و پاچه گیرم مثل سگ ، مثل خر مهربونم یا چمیدونم با خودمم قهرم چه برسه به شما دوست عزیز .

مردها هم باید گریه کنند ، باید

2010-09-07T12:32:00.000+04:30

بیا و مرد باش

بیا و اشک های نهفته در دل قرن ها را

با صدای بلند گریه کن

7

2010-09-06T13:10:00.002+04:30

بیا و زن باش

قفل کلید پیانو

نفسی شکسته در ساکسیفون

گره ای در سیم گیتار

بیا و خود موسیقی باش

الان من آهنم

2010-08-26T23:16:00.009+04:30

شما که نمی دونین ، یعنی هیچکس نمی دونه ، ولی تو این یکسال به اندازه ی تمام عمری که ازم گذشته گریه کردم ،انگار خدا داشت تقاص یک عمر سنگ بودن و گریه نکردن رو ازم می گرفت . فک می کردم که شاید اصن این اتفاقا افتاد واسه اینکه شیر فلکه ی اشک های من باز بشه ، که دیگه پُز ندم من تو مرامم اشک و آه نیس اصن ، که نگم گریه یعنی ضعف .

هیچ کس نمی دونه ولی تا شش ماه پیش به معنی واقعی کلمه افسرده بودم ، شب ها بی سر و صدا ، تنها ، می رفتم یک گوشه ، زانوهامو بغل می کردم ،خواب نداشتم که ، فک می کردم به بچه های تو زندان ، بعد به همسن و سال هاشون تو کشورهای پیشرفته که اون ها چه می کنن و بچه های ما چه می کنن ،فک می کردم ندونستن چقدر تو این کشور خوبه ! نادونی آخره آرامش ِ ، کلن خر بودن خوبه ! خلاصه فک می کردم به اینها و گوله گوله اشکام بی سرو صدای اضافه ! می افتاد رو زانوهام ، یعنی وقتی می گم گوله یه چیزی مثل اینکه شلنگ آب وصل بود به چشمام .

هیچ کس نمی دونه بعضی وقت ها هم فک می کردم به شکنجه ها ، دیوانه شده بودم ، چمیدونم همون افسرده شده بودم یعنی ، خودم رو شکنجه می دادم ، یعنی اینقدر فکر می کردم ، فکر می کردم که از درد ناله می کردم ، بعدش هم دوباره گریه .

حالا می خوام بگم که بعد از یک سال دوباره شدم سنگ ، اشک هام تموم شده ، شدم یک آدم کینه ای ، داغون ، پر از تنفر ، پر از حس انتقام ، پر از خشم ، پر از فریاد ، ولی گریه دیگه ندارم ، آه و ناله ندارم . زجه و غر ندارم .

یعنی الان سفت و محکم شدم ، مثل آهن .

6

2010-08-23T14:10:00.000+04:30

بیا و زن باش
گاه یاغی و شورش گر
خشمگین
صدا در گلو انداخته
بیا و رهبر باش

متولد شدم

2010-08-19T11:04:00.004+04:30

این که من با این همه داغون بودن روز بیست و نه مرداد توسط خدا خلق شدم ! هیچی از ارزش های خدا کم نمی کنه

5

2010-08-11T13:03:00.002+04:30

بیا و زن باش

حسرت نه گفتن های آزاد

جهان ناسازگار / گاردهای آهنین

بیا و جادو باش

4

2010-08-09T12:33:00.002+04:30

بیا و زن باش

حامله ی دوستی باش

به هنگام زاییدن / پرچم برافراشته

سرود باش

3

2010-08-07T13:56:00.000+04:30

بیا و زن باش
زن باش و از ونوس طلوع کن
مرد باشی ؟ مریخی باشی ؟ غروب !؟
بیا و طلوع باش

2

2010-08-05T13:35:00.002+04:30

بیا و زن باش

مردانگی به چه کار آید ؟

زور و بازو ! بازوهای تو خالی ؟

بیا و از ازل آهن باش

سراب

2010-08-04T14:30:00.000+04:30

راه های رفته را به حال خود بگذار
نشسته فکر کن
پرواز را فراموش کن
این بالهای سراب گونه ی زندگی
غیر از سکوت
غیر از مرگ
به هیچ چیز دیگر نمی اندیشند

1

2010-08-03T12:30:00.002+04:30

بیا و زن باش

چه زیبا بود زن بودی

بی سر جنگ و غارت و تجاوز

بیا و صلح باش

باید بروم

2010-07-19T13:41:00.000+04:30

همین روزهاست که آخرش کم بیاورم
کم میاورم
ضربه می زنم زیر همه چیز و می روم
خسته می شوم
از این همه بودن
از این همه خوب بودن
همین روزهاست که به آخر برسم
که این همه از خودگذشتگی را
جان فدایی را
سپر بلا شدن را
الکی خوش بودن را
خنده بر لب دیگران آوردن را
تا آخرین توان کار کردن را
رها می کنم
خراب می کنم
بالا میاورم حتی
خوب بودن را بالا میاورم
به خودم فکر می کنم
که چرا خسته نمی شوم
چرا نمی روم
چرا پشت پا به این همه بدی نمی زنم
زور می زنم همه خوب باشند
داد می زنم همه بفهمند
نمی شود که
گوش ندارند
چشم ندارند
نمی بینند
و همین روزهاست که من خسته می شوم
و می روم
و پشت سرم را هم نگاه نمی کنم
باید بروم
باید

22خرداد

2010-06-10T11:38:00.000+04:30

یک سال گذشته است
و من هنوز زنده ام
آه خدایا من با چه رویی هنوز نفس می کشم
مگر روحم را روز 22خرداد 88 نبردند
خودم دیدم که می بردند
و من تنها نگاه می کردم
و آخ می گفتم
و قطره قطره ی نفسم را فریاد میزدم
پس چرا زنده ام
هنوز
این نفس می آید و می رود
و من چگونه راست راست در خیابان راه می روم
این شکنجه چرا تمام نمی شود
چرا این نفس قطع نمی شود
چرا پاهایم خم نمی شود
مگر نه اینکه بیست و دوم تکه تکه ام کردند
چرا هنوز ایستاده ام من
چرا حتی لبخند میزنم گاهی
یک سال گذشته است
زجه مانده است
درد مانده است
و افسردگی
یک سال گذشته است و همه زنده ایم
حتی سهراب هم زنده است
نگاه کن که دارد به همه لبخند می زند
با اینکه خجالت می کشم
اما به راحتی
لبخند میزنم من
و به استقبال 22خرداد 89 می روم
خداحافظ
که شاید تمام شوم

حرف نزد دیگه ! تموم شد

2010-06-05T02:48:00.000+04:30

توی اون همه هیاهو ، من هی غصه می خورم که آخه حرفتو میزدی بابا ، به جورابت که یک مشت گاگول دارن فحش میدن ، تو حرفت رو می زدی ،حرف ما رو می زدی ، حالا که پخش مستقیمه و ملت دارن میبینن کی بهتر از الان !؟ نشد دیگه ! آخه من چقدر باید از دست شماها حرص بخورم خووو خدا .

ننه

2010-06-03T01:20:00.000+04:30

زندگی رو ببین ، به ننه گی ما هم حسودی می کنن ، نشد که بابا !
ننه خومون روزت مبارک

چیز

2010-06-02T16:10:00.000+04:30

اسم این کاری رو که ما تو ایران انجام میدیم میشه هر چیزی گذاشت غیر از زندگی ، هه !

حجاب

2010-05-30T13:15:00.000+04:30

به که شکایت کنم
بی حجابی تو را ؟
حجاب من را تو نداری
حجاب دل را
حجاب حرف را
حجاب عمل را
حجاب دست های به خطا نرفته ام را
حجاب حرف های به فحش نکشیده ام را
حجابم را تو نداری
و کسی را خیالی نیست
و هیچکس جریمه ات نمی کند
و تو را به بند نمی کشد
اما من خوشحالم که حجابم با حجابت فرق دارد
حجاب تو اجازه می دهد به خون عادت کنی
از فحش دادن لذت ببری
به تهمت و افترا خو کنی
مرا بزنی
به دار بیاویزی
و حجاب من حتی نمی گذارد به تو بگویم لامصب
حتی اگر گفته باشم
و فقط مرا به انتظار می خواند
انتظار روزی که باید جواب این حجاب نداشته را بدهی
و کار ما همین است
صبر و صبر و صبر

خواب

2010-05-29T14:07:00.000+04:30

خواب های زشت قهوه ای
خواب های ناراحت
خواب های خیانت و کثافت
خواب هایی که تو را هر شب می برد به تاریکی

خواب های خاکستری مایل به ترس
خواب های چشم بر هم زدن
خواب های زیادی خوردن
خواب هایی که تورا در نیمه رها می کند

خواب به خواب هم نمی رویم حتی ...

نهيليسم

2010-05-28T04:08:00.001+04:30

من خودم مي دانم
كه دلم مي خواهد بروم
حتي بدوم
و به هيچ هم نرسم

من خودم مي دانم
نرسيدن سخت است
نشدن بيماريست
و نبودن پوچيست

ايستگاه آخر

2010-05-27T04:03:00.000+04:30

درد مي كند دلم ، دستم ، قلبم
ساعت چهار بامداد
من بيدارم
و به خود مي پيچم
نگاه كن كه چه زود صبح مي شود
و دنيا تمام مي شود
زندگي شايد سرعت يك ماشين
ارتفاع ي ِ درخت
و سقوط
در همين حال نگاه
كه چه درد آلود
من تمام مي شوم .

لاست2

2010-05-25T16:36:00.000+04:30

دقیقن الان شبیه اون آدم هایی هستم که منتظر قسمت آخر لاست هستند

لاست

2010-05-15T13:33:00.000+04:30

الان دقیقن شبیه اون آدم هایی هستم که قسمت پونزدهم لاست رو ندیدن

لیلی گلستان

2010-05-11T11:19:00.001+04:30

کتاب لیلی گلستان ( مصاحبه با لیلی گلستان ) رو می خونم ، میرسم به جایی که میگه برای گالری داری خیلی اذیت اش کردند و هی برای هر عکسی باید می رفته مجوز می گرفته تا اینکه آقای خاتمی رئیس جمهور میشه و به دنبالش آقای مهاجرانی میاد و اوضاع فرهنگی خوب میشه و بی دردسر .... می زنم زیر گریه .... اینقدر گریه کردم اینجای کتاب که دیگه به ادامه ی مصاحبه نرسیدم .

دوستت دارم لیلی گلستان ، شخصیتت را ، زندگی ات را و خیلی بیشتر ترجمه هایت را . خوش به حال مانی حقیقی با مادری مثل تو .

اعدام

2010-05-10T10:24:00.002+04:30

ای سرزمین مادری ، دوستت ندارم این روزها

ترک بردار

2010-05-01T15:04:00.000+04:30

بغضی که هی بیاد و بیاد اما نباره

بغضی که خفت کنه ولی مجبورت کنه لبخند بزنی

بغضی که هی اشک جمع کنه تو چشمات ولی چشمات رو گشاد کنی و بی خیالش بشی

بغضی که با کل کل کردن با دوستات به فراموشی بسپاری

بغضی که روز روز بزرگتر میشه

بغضی که راه میره روی اعصاب و روان ات

بغضی که نترکه که بغض نیست لامصب ! عذاب ِ ! درد ِ ! مرض ِ !

فیلتر

2010-04-27T17:58:00.001+04:30

آخی ، نازی ، بلاگر رو میگم ، دیروز فیلتر شده بود .

شوخی

2010-04-24T20:23:00.000+04:30

شوخی شوخی، با خانم های مملکت هم شوخی

آقای همسر

2010-04-22T13:14:00.001+04:30

از عجایب آقای همسر ما این است که دیشب بعداز ظهری میگه من مهمونی فلانی نمیام با بروبچ برو ، آخر شب هم نیومد دنبالم و من عصبی رسیدم خونه ، آماده ی داد زدن بودم ، دیدم کل دکوراسیون خونه تغییر کرده ، یهو اخم جایش را به لبخند داد . یعنی می خواهمش برای همیشه .

انکار

2010-04-22T12:03:00.002+04:30

هه ، انکار کن همه چیز را ، انکار از تو شکل می گیرد گویا.

رفوزه

2010-04-21T12:43:00.000+04:30

الان حس اون معلمی رو دارم که عزیزترین شاگردش تو امتحان آخر سال رفوزه شده ، غمگینم.

بهار 63

2010-04-17T16:41:00.000+04:30

دردم گرفته بود با آن همه خیانت در خیانت ...

بهار 63/ مجتبا پورمحسن/ نشر چشمه

مزخرف

2010-04-14T11:17:00.001+04:30

مزخرفه ، همه چی ... من مزخرفم که دیگه نمیشینم مثل یک بشریت آدم زندگیمو کنم ، من مزخرفم که پر از التهابم ، من مزخرفم که دیگه نمی دونم باید چی بنویسم چی ننویسم ، حالا فوقش فیلتر میشم خووو ، به کفشم که فیلتر میشه ، ولی بازم نمی کنم این کار رو ، من مزخرفم که همش دنبال خبرهای جدیدم ، من مزخرفم که نمی تونم نرمال باشم ...

تو مزخرفی که زندگیت رو گذاشتی پای مزخرفات ما ، تو مزخرفی که تمام وقت نشستی ببینی ما چی می نویسیم باهاش بتونی پرونده بسازی برامون ، تو مزخرفی که فقط تهدید می کنی ، تو مزخرفی که کسی چه میدونه شاید تهدیدات رو عملی کردی ، تو مزخرفی که نمی خوای دست از سر ما برداری و زندگیت رو بکنی ...

آخرش می میری مزخرف ...

....

چند بار تکرار کن مزخرف ... ببین چه مزخرف میشه این کلمه حتی ...

بوس آرتیستی

2010-04-12T11:30:00.000+04:30

ها ها ... داستان داره این بوس آرتیستی ما !

بشریت در بچگی از بس که با نمک بود ! هی همه ماچش می کردن یا هی اون همه رو ماچ میکرد دیگه ! بعدتر ها که بزرگ شد و دید مامانش میگه فافا دیگه بزرگ شدی نباید فیلانی رو هی بوس کنی ! چون که قلدری اش میامد به حرف مامانه گوش بده ، خلاقیتش رو به کار گرفت و یک فکر اساسی کرد ، مدل بوسیدنش رو عوض کرد ، دستش رو اندازه وجب باز میکرد انگشت کوچیک رو می چسبوند به لپ طرف ! بعد یک ماچ گنده میزد به انگشت شصتش !!! اسمش رو هم گذاشت بوس آرتیستی ، هم به قلدریش میامد ، هم دیگه کسی بهش گیر نداد ...

حالا دلم یک بوس آرتیستی مشتی میخواد .

الاغ

2010-04-11T14:24:00.002+04:30

زندگی آن الاغیست که ینجه را یواش یواش می بلعد

استفراغ

2010-04-10T11:44:00.000+04:30

از وقتی که مصاحبه ی اون مانکن ِ رو دیدم که می گفت بعضی وقت ها که زیاد غذا میخوره دستش رو می کنه تو حلقش و همش رو بالا میاره ، یکی باید بیاد این انگشت من رو بگیره که اینقده تند تند نره تو حلقم !

رقص

2010-04-07T15:38:00.002+04:30

رقصم گرفته بود ...
تنها ، تنها ، رقصیدم ...

فا فری

2010-04-05T19:00:00.000+04:30

بیا بیا ، که فافری ات شدم بیا ...
آقای همسر این روزها به جای فافا می گوید فافری . دوس دارم .

هییی

2010-04-03T15:11:00.000+04:30

میگه مستی خوبه ها ! فقط باید آدم مجرد باشه !، فک کن . هیییی!

سبز*

2010-03-24T01:51:00.001+04:30

خوشا چون سروها استادنی سبز
خوشا چون برگ‌ها افتادنی سبز
خوشا چون گل به فصلی، مردنی سرخ
خوشا در فصل دیگر زادنی سبز
خوشا هر باغ را بارانی از سبز
خوشا هر دشت را دامانی از سبز
برای هر دریچه سهمی از نور
لب هر پنجره گلدانی از سبز

*قیصر امین پور همیشه دوست داشتنی ام جایت همیشه سبز

بغضم گرفته بود

2010-03-19T01:59:00.002+03:30

اینم از آخرین روز کاری سال 88 ، لامصب از صبحش پرده ی اشک بود جلوی چشمام و بغض خفه کننده بود تو حلقومم ! از ساعت 2 هم که تک و تنها نشسته بودم و هی با کاغذا و آدیتا و اینا ور می رفتم و هی بغضمو می خوردم ، بعد ساعت همون حدودا بود مهدی زنگ زد برای فیلتر شدن و اینا و این بغض دیگه بی خیال نشد ، بعدترش هم که زنگ زدم در همون مورد با چند تا اهل فن صحبت کردم همش هم مهدی جلوی چشمام بود و اون صدای غم آلودش تو مخم ، دیگه افتادم به سر درد ، هی حرص خوردم ، هی فحش دادم ، هی دیدم انگاری بچه ی داداشمو( این هفتا سنگ بچه ی مهدی انگاری ) بردن زندان و وقتی میریم پیگیری میگن الان بی خیال بشید ، فک کن! یعنی چی اونوقت؟ یعنی همون حال زمانی که نگار نبود رو داشتم ، از همون سر دردا هم گرفتم .

حالا آخر شبی دارم وبلاگ می خونم میبینم سعید یک عکس هایی انداخته و ی مطلبی نوشته پر از گوله اشک ، سعید خدا بگم چیکارت کنه آخر اون بغض که هی خوردمش ترکید .

دست از سر کچل این نوجوونی و جوونی ما بر نمیدارن ، پیر شدیم و مُردیم و تموم ، بی خیال ما شید .

بغض هایم مال تو ، هر چی نداری مال من

88 بای بای 88 بای بای

2010-03-18T16:35:00.000+03:30

سال 88 میشه بری و دیگه هرگز بر نگردی ، پلیز!

امان از بی زمانی

2010-03-10T11:31:00.000+03:30

قبول کنم یا نکنم ؟

چند روزی میشه هی با خودم تکرار می کنم اینو ، هم دوست دارم ، هم می ترسم وقتش رو نداشته باشم و بدقول بشم ، ولی چیزی توپی میشه ، یک ویژه نامه مخصوص تئاترهای سال 88 ، تا فردا هم بیشتر وقت ندارم .

فقط نمی دونم اینجور پیشنهادها چرا همش موقعی میشه که زمان شلوغ کاری! ( بابا ایهام ) منه آخه . شت .

نفهمی؟

2010-03-06T14:41:00.000+03:30

کاش می فهمیدی این ننوشتن های من ، این خود سانسوری ام خیلی برات گرون تموم میشه .

فحش بده

2010-02-28T12:34:00.000+03:30

برام جالبه ها ، ببین من به خاطر این چیزها عصبی نمیشم ولی جدی برام خیلی جالبه ، با اینکه میدونی نظراتی که پایین هر موضوع میدی چاپ نمیشه و فقط خودم می خونم و فحش هایی که میدی بیشتر من رو به خنده وا میداره ، پس چرا اینقدر زور میزنی هی هر روز فحش های جدیدتری یاد بگیری بیای بنویسی برام ! هاین ؟

تمرین داری !!!؟

چمن سبز

2010-02-26T02:05:00.000+03:30

آقای برادر مهدی خان پاکدل ، یک بشریت که هنرمند هم باشد از روی چمن سبز رد نمی شود ! رد می شود !؟

منتقد

2010-02-25T01:05:00.000+03:30

ببین! خوشم نمیاد از این هایی که فقط این مدلی هستند :

من انتقاد می کنم ، فحش میدهم ، پس هستم ، از تو بیشتر !

فحش نده ، بشر باش !

به خاطر یک مشت روبل

2010-02-21T17:18:00.000+03:30

بر اساس داستان های کوتاه آنتوان چخوف کاری از حسن معجونی با بازی : حسن معجونی ، رضا بهبودی ، سعید چنگیزیان ، مهدی کوشکی و ... تماشاخانه ی ایرانشهر / ساعت 20

دوازده

2010-02-21T17:15:00.004+03:30

کاری از منیژه محامدی عزیز با بازی : فرزانه نشاط خواه ، امین طباطبایی ، مهوش افشار پناه ، محمد اسکندری ، جواد نمکی عزیز و ... تئاتر شهر / سالن سایه / ساعت 19

داستان یک پلکان

2010-02-21T17:15:00.000+03:30

تئاتر شهر /سالن قشقایی / ساعت 19

سبز

2010-02-21T16:32:00.000+03:30

سبز یعنی من ، تو ، حتی او

سبز یعنی گفتگو

سبز یعنی فرهنگ و شعور

سبز یعنی حق ، حقوق

سبز یعنی برابری

سبز یعنی آزادی

سبز یعنی عشق و هستی

سبز یعنی آرام ، آرام ، آرام

...

حالا ، مرجع سبز چه ربطی به مرجع دین داره !!!؟

دقت کن فرزندم !

خلاقیت

2010-02-19T01:04:00.000+03:30

یاد اون زمانی افتادم که گیر داده بودم به خلاقیت ! می گفتم خب چرا بچه ها خلاق تر هستند ؟ چون با اسباب بازی و عروسک و غیره سروکار دارن و از این حرفا ، بعد به خودم گیر داده بودم که عروسک ببرم دفتر !!! تازش فک کن که هنوزم نظرم هووجوریه و روش سفت ایستادم !!!

سحر بیا لطفن !

2010-02-17T12:22:00.000+03:30

چطور بگویم ؟

راستش خیلی چیزها تغییر کرده ، آنقدر تغییر کرده که دقیقن همین حالایم ، به همین روز اما در سال گذشته ام از زمین تا آسمان فرق دارد .

چطور بگویم ؟

زندگی را این مدلی دوست ندارم ، یک چیزی مثل زهر مار است ، یا مثل یک مرداب یا یک چیزی مثل این ها .

چطور بگویم ؟

خستگی را روی زانوهایم احساس می کنم ، از مدل راه رفتنم می فهمم ، خسته ام .

چطور بگویم ؟

اعصاب خاله زنک بازی های روز مره را ندارن ، برایم لوس شده ، چیزهای مهمتری برای غر زدن دارم.

چطور بگویم ؟

پیش بینی هایم درست از آب در می آید و نمی آید ، اذیت می کند اول .

چطور بگویم ؟

روزمرگی را در استرس تجربه می کنم .

چطور بگویم ؟

بوی مرگ می آید ، نخبه کشی ، نامردی ، جهل ، نادانی ، بوی پست ترین فصل سال می آید.

چطور بگویم که بیشتر بفهمی ؟

سوال کنم ؟

چـــــــــــرا شب ما سحر نمیشه؟

نفسم گرفته زین جا

2010-02-15T22:55:00.000+03:30

یک آتشفشان
فریاد
اشک های نهفته در دل امید
سکوت آرزو
نفس بریده
باز هم من و همه
و گُر گرفته
پریدن پلک های تو
و ادامه
پایان
و می رسد روزی که ...
شاید بی من
با آرزو و امید
لبخند
حتی بی من ...

عینک

2010-02-09T14:31:00.000+03:30

عینک آفتابیتان را از پستو بیرون بیاورید ، وقت اش رسیده است .

تنگ

2010-02-08T15:30:00.000+03:30

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآی آدم ها کوشین ؟ تو سوراخ موشین !!!؟؟؟؟؟

دل ریش

2010-02-07T14:09:00.001+03:30

آمار از دستم در رفته ، این میاد بیرون ، یکی دیگه جایگزینش میشه و اینجوریاست که نمیدونم دقیقن الان ، همین لحظه ، کی هست و کی نیست ... این وسط دل من پاره پارست.

برو بابا

2010-02-03T18:53:00.000+03:30

دلخوشی رو گرفتی که چی بشه خوووو

هواااار

2010-01-31T12:22:00.000+03:30

من الان داغونم ...
الان عصبانی ام در حد مرگ ... هی می گم فافا یواش ، فافا بی خیال ، هوی آرام ! نمیشه ... عصبانی ام و دارم از این عصبانیت می میرم ، خفه می شم ، دوست دارم داد بزنم اینقدر که گلوم پاره بشه و خلاص ...

زن

2010-01-21T12:25:00.001+03:30

زن ها ، گاه محتاج دست دوستی هستند
ولی نیازمند بوسه های فراوان ، نه

علیدیویدی

2010-01-18T16:57:00.000+03:30

اینجا ، ما، یک دانه ، علیدیویدی ، می خواهیم .

چند روز پیشا بود که زنگ زدیم علیدیویدی بیاد چون فیلم خونمون پایین اومده بود ! متوجه شدیم که بنده خدا تازه از زندان اومده بیرون ! چرا ؟ چون خانمش زنگ زده لوش داده ! پلیس هم ریخته خونه اش و هر چی فیلم و دم و دستگاه بوده جمع کرده برده ! آخی ... چند سالی میشه که علیدیویدی رو میشناسیم ، مرد خوبیه ، سر به زیر و مودب و و صد البته با حیا !!! ( دلیل داره که میگم با حیا !) ... چند وقت پیشا که رفته بود شرکت آقا داداش بهش گفته بود اینجا کارگر نمی خواید ؟ گفته بود هر کاری باشه انجام میده .. گویا خانمش با کارش مخالف بوده ... می گما حالا خوب شد خانمش ؟ حالا چیکار کنه ؟ حالا بره دزدی خوبه ؟ حالا تُف به این زندگی ...

اینا رو گفتم که بگم اگه هر کسی علیدیویدی خوب سراغ داره خبر بده که ما بدجور خماریم.

رقص زمین

2010-01-17T16:45:00.001+03:30

یکی بیاد این قطره ها رو جمع کنه بابا ، اینا طلاست ...

نمایش «رقص زمین» جدیدترین کار حسین پاکدل با حضور بازیگرانی چون مهدی سلطانی، پیام دهکردی،عاطفه رضوی و مرتضی آقاحسینی در تالار چهارسو به صحنه می‌رود.

نمیگم بهترین کاری بود که امسال دیدم ولی اعتراف می کنم که یکی از بهترین ها بود . یعنی همون قدر که احساساتم به جوش اومده بود موقع دیدن لیرشاه ، کمی بیشتر سر این نمایش قطره قطره بارون می چکید . دست خودم نبود . چرا خیابون های شهرمون اینجوری شده . همه مردن، همه پریدن . اینجا همه پرنده شدن. همه نامرئی شدن . همه لَنگ می زنن .

بعد از دیدن این نمایش یاد یک جمله از گیتول افتادم که مال شش ، هفت ماه قبل ِ( از این کوچه ها خون می چکد بچه ها ) ... خلاصه اش اینه که از این خیابونا خون می چکد .

آقای پیام خان دهکردی ، استاد ، بزرگ ، هنوزم دستم نمیره به نوشتنت. مهدی سلطانی صداش مثل فامیلش می مونه هی می گفتم الان دیگه صداش میگیره اما انگار نه انگار . خانم رضوی رو هم که هستمش همه جوره .

کجکی می خندم

2010-01-17T16:20:00.000+03:30

حالا هی بگو نه
من بنده ی متفاوت تو هستم
این همه بار می گذاری روی دوشم
تازش
توقع داری
کج نشوم
له نشوم
بار بکشم
تا کی و کجا
هی میخواهی بار بذاری؟
هی من کج نشوم؟
من که کم نمیارم
بچرخ تا بچرخیم

دَم غنیمته

2010-01-13T12:29:00.000+03:30

-فرصت شاید کوتاه باشد / امیر حسین / تلخ ، مثل عسل ... چند باری این رو خوندم ، بار آخری که داشتم می خوندم هیلا زنگ زد و بعد از کلی حرف زدن آخرش گفت ببینیم همدیگه رو ، معلوم نیست دفعه ی بعدی وجود داشته باشه ها ... که معلوم نیست من کجا باشم ! خندم میگیره ، فکر می کنم چه هممون توی همین فکریم ، چه داریم غنیمت میشمریم این دَم رو ، که دقت کنی میبینی خیلی خوبه ها ... که چقدر قشنگ تر و مهربون تر زندگی میکنیم ، دیگه از اون اداهای قدیم توی روابطمون ردی پیدا نمی کنیم ... اینجاست که دلت میخواد باعث و بانیش رو دعا کنی ولی خب به جاش لعنت می کنی ... اینم یک مدلشه خُّب .

پیری

2010-01-13T10:28:00.000+03:30

چقدر دوست دارم الان پیر باشم ، حالا فوقش شب که شد پیر شده باشم و با دوستانم قرار پیاده روی در پارک ساعی یا ورزشگاه انقلاب گذاشته باشم و خوشحال باشم که با این سن هنوزم روی پا هستم و می تونم تند تند راه بروم و غذاهای تند بخورم و تند تند حرف بزنم و غصه نخورم که بچه ندارم که عصای دستم باشه ، چون عصا لارم نشدم.

17دی کجا بودی؟

2010-01-11T10:32:00.000+03:30

نمایش «17 دی کجا بودی؟» به نویسندگی و کاردگردانی امیررضا کوهستانی در تماشاخانه شماره 2 ایرانشهر بر روی صحنه است. نگار جواهریان، سعید چنگیزیان، مهین صدری، احمد مهرانفر ، فاطمه فخرایی و الهام کردا در این نمایش ایفای نقش می‌کنند.

هر وقت اسم این نمایش رو می شنوم ناخودآگاه میگم : به تو چه !!!

احمد مهرانفر ، چطوری خوشتیپ؟ / نگار همیشه جواهر / الهام کردای مو فرفری !/ سعید چنگیزیان عشق عصب !( عاشق فحش دادنشم ) / خووووووووووووون / موبایل / کلاه گیس / کله ی کچل منصور ضابطیان / نگاه خیره ی فرزاد حسنی / شال سبز رنگ زن رسول خادم و دیگر هیچ .
نمایش خیلی دندون گیری نبود .ولی به خاطر نگار جونم چسبید.

بی ادب

2010-01-10T13:48:00.000+03:30

عجب زمونه ای شده ها ، برای با ادب بودن هم باید التماس کنیم.

نگاه خیره

2010-01-09T14:40:00.000+03:30

مونولوگ نگاه خیره

به کارگردانی حسن پیروز و بازی محمد حسن معجونی

اسم اصلییش ( نگاه خیره خداوند ) ِ ، به نظر من که تا الان این بهترین مونولوگ بود از گروه لیو ... خیلی تاثیرگذار بود و اون حرف هایی که در مورد گناه و حضور خدا ( خدا تمام جاهای خالی رو پر می کنه ) به وسیله ی حسن معجونی بیان میشد جالب توجه بود .

پایان اجرا : 21 دی

کارگاه نمایش

تو،ام

2010-01-08T01:12:00.001+03:30

چقدر دوست دارم بی ادب باشم
که داد بزنم
که بگم هووووی ببند اون گاله رو
ولی خب نیستم
چقدر دوست دارم کر باشم
که نشنوم
که داری مزخرف میگی
ولی خب نیستم
چقدر دوست دارم لال باشم
که نگویم
جواب سوال های بی منطق و گلابی وارتو!
ولی لال هم نیستم
چقدر دوست دارم تو باشم
که خوبی باشم
که آرامش باشم وبی استرس
نیستم
تو هم نیستم
...

داغشو دوس دارم

2010-01-07T12:16:00.000+03:30

همین الان سومین لیوان چای یخ کرده را دادم که ببرند و داغش کنند !

رنگ بهاری

2010-01-07T01:02:00.000+03:30

که خوشت آمد
که به نبودنت عادت کردی
که هی بیشتر کُری می خوانی
که نمی فهمی وقتی نیستی
وقتی آنجایی
درد می گیرد
دلم
قلبم
جای نبودنت
که همه دنیا یک طرف
تویی که سنگی یک طرف
که اصلن برای همین نبودنت
برای سنگ بودنت
برای این ، در نبودن بودنت
برای آرمان داشته و نداشته ام
می خواهمت
و ناله نمی کنم از اینکه نیستی
و سرم را بالا می گیرم برای آنچه که هستی
استواری
برایم همیشه هستی
به رنگ بهاری
...

کور

2010-01-06T13:19:00.001+03:30

تو حتی خدا را ندیدی

لحظه ی گناه ، تنها زمانیست که کل خدا ! در آن حضور دارد

عوضی

2010-01-06T10:48:00.000+03:30

چقدر این روزها از خیلی چیزها خوشم می آید ، کتاب می خوانم عاشقش می شوم ، تآتر می بینم حال می کنم ، فیلم می بینم دیوانه اش می شوم ،باور کن یک جایی توی همین روزهای قبل من رو عوض کردند ...

بهرام چوبینه

2010-01-05T14:58:00.001+03:30

نمایش” بهرام چوبینه” به کارگردانی شکر خدا گودرزی ساعت 30/19 در تالار قشقایی به صحنه می رود.

نمایشی خوبی بود ، نه در حد خیلی خوب ، فقط خوب ! موسیقی نمایش به صورت زنده و زمان نمایش سه ساعت بود .

فریبرز عرب نیا در نقش بهرام بازی خوبی ارائه داد .

حاشیه هم زیاد داشت که بی خیال ...

خون

2010-01-03T13:07:00.000+03:30

من خودم با همین چشمام کسی رو دیدم که خون می خورد ، حالا نه به معنی کامل خونخواری ، نوک زبونش زد و رفت ...

بر علیه من

2010-01-02T15:14:00.006+03:30

مونولوگ :بر علیه من

نوشته: نازنین حاجی‌زاده و مهدی کوشکی با کارگردانی و بازی : مهدی کوشکی

دیکتاتور آمد دلیل دیکتاتور !

نشستن حسن معجونی بین تماشاچی ها و خندیدن های خفنش چیز باحالی بود !

آخرش می خواستم برم بگم بابا جان این اسم ( بر علیه من ) اشتباه ِ ولی خب بی خیال شدم ، شما با سواد خودتون بخونید : علیه من ! اون بر اولش رو به فراموشی بسپارید !

پ.ن:

حمید : خود «عليه من» هم غلطه! «عليه» = «عليـ»+«ـه» يعنی بر «او» حالا «بر عليه من» يعنی: «بر بر اوی من»؟!

خب حمید ، علیه من میشه ( بر اوی من !) درسته دیگه ؟

دو راهی سقاخانه

2010-01-02T15:14:00.000+03:30

مونولوگ : دوراهي سقاخانه
نوشته محمد چرمشير به کارگرداني حسن معجوني و با بازي سعيد چنگيزيان
حاجت و دعا و دخیل و زاری ... جالب .
آخرین اجرا : 11 دی

دزدیدی و خندیدی

2010-01-02T14:48:00.002+03:30

تمام قربون صدقه رفتن هایم را گوش می کند ، تمام لوسی حرف زدن هایم را گوش می کند و آخرش می گوید : فکر کنم اشتباه گرفتید من گیتی نیستم ! خوبه همون اول که تلفن رو برداشتم بعد از شنیدن صدایش گفتم : چططوری گیتی !

به همین راحتی احساساتم را یکی در هوا قاپید ، دزدید !

یوسف آباد ، خیابان سی و سوم

2010-01-02T01:03:00.003+03:30

مرسی نشر چشمه ی عزیز ، مرسی سینا دادخواه عزیز و مرسی کتاب یوسف آباد ، خیابان سی و سوم ...

خود گمشده ام را پیدا کردم توی این کتاب ، انگار این پسر در این سال ها دنبال من راه افتاده و همسایه ام بوده ، از آن اکباتان دوست داشتنی بگیر ، تا خیابان های یوسف آباد و خانه هنرمندان وشهر کتاب ( آخ شهر کتاب) ، پاساژ گلستان و میلاد و پاساژ های فاز یک . بار اولی که خواندمش اصلن نه حواسم پیش سامان بود نه پیش ندا و نه حتی حامد و لیلا ، حتی به حامد بهدادش هم فکر نمی کردم ... تمام فکرم به خیابان اصلی اکباتان بود و کل کل بچه های بیمه ومیدون نور و شهرک ، حواسم به تفی شدن صورتم در یک تابستان گرم بود ، پیش گربه ها ی زشت و لاغر بلوک ها بود ، پیش آژانس های شهرک بود ، پراید سفید کولردار شب عروسی دوست جون ، تاکسی خط دار نارنجی به مقصد میلاد نور ، مانتو تنگ و بلند مشکی زیپ دار، روسری های کوتاه ، یک زانتیای سفید همیشه کثیف ... چرا هیچوقت خاطرات اکباتانی ام را ننوشتم اینجا ، یاد علی لعلی !!! نکردم ، آخ که با این کتاب چه فرو رفتم در آخرین چهارشنبه های سال ، کپسول های منفجر شده و لرزش پاهای مژی و خیس کردن های مسعی ! نارنجک های دست تپل ، رهایی و قهقهه های صدا دار ... چه فرو رفتم در فرهنگسراهای یوسف آباد ، شفق و نظامی گنجوی انگار بلند بلند صدایم می کردند ، چرا هیچوقت ننوشتم از آلاچیق وسط پارک شفق که از من هزاران خاطره دارد حتی از میتیل هم خاطره دارد . از همبرگر تنوری پارک و چیزبرگرهای خوشمزه اش چرا ننوشتم ... بار اولی که کتاب را خواندم به اسم راوی ها کار نداشتم ، به مکان های کتاب توجه می کردم ، به پاساژها ، به گلستان همیشه سردرگم ، به البرز ، به خودم که در لابه لای این کتاب جا خوش کرده بودم ... سینا دادخواه ، من از لا به لای برگ های این کتاب خودم را بیرون کشیدم ، خودم را دیدم ، مرسی ... مرسی از بابت کتاب خاص و مخصوص خودمان ، کتابی که مخاطب خاص دارد .